Jij vindt het tijd om je kind zindelijk te maken. Yes, je hebt er zin in, hebt wat gegoogled en bent er van overtuigd dat jouw slimmerik binnen korte tijd ‘groot’ is. Vol goede moed ga je van start en dan blijkt dat jouw kind er niets van moet weten. Hoe lief en aardig jij het ook vraagt…


Zindelijkheidstraining
Je kind zindelijk maken is een flinke stap in de opvoeding. Sommige ouders ervaren dit als een enorme klus, terwijl andere ouders hun hand er niet voor omdraaien. Je kan als ouder vrolijk en vol goede moed van start gaan, maar dan gaandeweg de moed verliezen. Omdat je kind niet wil zitten op het potje, of overal in huis plast behalve op het potje. Of een drol deponeert in de broek in plaats van de pot. Handig is – voordat je begint – om wat voorbereiding te treffen. Want zonder voorbereiding zullen het lachen én je geduld je snel vergaan. De vijf grootste zindelijkheidsfouten deel ik graag met je.

#1 Beginnen terwijl je kind er nog niet klaar voor is
Je kind zindelijk maken is geen wedstrijd (onder vriendinnen en kennissen), wie zijn kind het eerste, het snelste en het jongste zindelijk heeft. Elk kind is uniek en heeft zijn of haar eigen tempo van ontwikkelen. Het kan zijn dat je kind er wel klaar voor is, maar jij eigenlijk nog niet helemaal ook al dacht je van wel…
Je kind is er klaar voor als poepen en plassen goed werkt, als je kind aandrang herkent, als je kind in staat is om even op te houden totdat het op de plek is waar het kan loslaten en – meest belangrijkste – of je kind op/naar potje/wc wíl gaan.

#2 Je voorbereiding is niet op orde
Je had zin om te beginnen en hebt onvoldoende bedacht wat je nu precies nodig had voor de zindelijkheidstraining. Denk aan een potje en/of een opstapkrukje voor bij de wc en een stapel (zeker 10) onderbroeken. Of kleine motivators/beloningen en een boek of app om je kind uit te leggen hoe het lichaam werkt. Oh ja, ook handig; een onderweg-potje én waterprooftasje (voor de ongelukjes in kleding), voor als je boodschappen gaat doen.

#3 Denken dat het een makkie is
Het kan zijn – maar dat is echt een uitzondering – dat je kind naar je luistert, knikt, onderbroek naar beneden doet, op het potje gaat en zijn of haar behoefte direct doet en geen ongelukjes heeft. Als dat zo is vier dan een klein feestje met je kind, niet te uitbundig om het zindelijkheidsgedrag te normaliseren. Bij te veel juichen gaat je kind denken dat het wel heel bijzonder is wat hij of zij heeft gedaan. Als het dan toch een keer misgaat is het een enorme teleurstelling voor je kind. Realiteit is dat het wel 10 keer mis kan gaan op de eerste en zelfs op de tweede dag. Als jij dacht dat het zó klaar was en ook wat werk/belafspraken had staan, dan kan je wel eens gefrustreerd raken…

#4 Te streng, te dwingend
Sommige ouders nemen zich voor duidelijk te zijn en te blijven, goed idee, dan weet je kind waar het aan toe is. Maar pas op dat dit niet verzandt in streng en dwingend zijn. Dan wordt je kind bang (voor jouw boosheid of maatregelen) en gaat het uit angst juist ophouden. Dat is dus wat jij niet wil! Algemeen geldt hoe meer ontspannen jij als ouder bent en dan nog liedjes erbij zingt en voor mij part danst, hoe leuker je kind het potje of wc gaat vinden. Bovendien, kleine waarschuwing, bij te strenge en dwingende zindelijkheidstraining, is er een gerede kans dat je kind op kleuterprobleem ophoudgedrag ontwikkelt… dus een poepprobleem, dus ‘shit’!

#5 Opgeven omdat het niet direct lukt
Heel logisch dat je als ouder na een paar dagen volop ongelukjes, weerstand en weigering van je kind bedenkt, dat je kind er dan vast nog niet aan toe is. En dat het beter is om de zindelijkheidstraining uit te stellen en het over een tijdje nogmaals te gaan proberen. Natuurlijk kan het zijn dat je kind er toch nog niet klaar voor was; net te jong. Maar wanneer jij stopt omdat jij het niet meer ziet zitten door alle rompslomp die je tegenvalt, bedenk dan dat je dat gevoel kunt overdragen op je kind. En je kind dit zou kunnen opvatten als dat jij je kind nog te klein vindt en het niet kan, waardoor je kind kan gaan twijfelen aan eigen kunnen. Aanbeveling? Neem een diepe zucht, ontspan, knuffel, lach en zorg vooral dat zindelijk maken gezellig en leuk wordt.

Denk je nu, ‘Oh jee ik heb het helemaal fout gedaan, het is verpest’? Nee joh, natuurlijk niet, ik zie dit vooral als onwetendheid vanuit enthousiasme, liefde en zorg. En voortschrijdend inzicht, ach dat hebben we allemaal op zijn tijd, ook ik. Meer tips over wat wel en niet te doen, wat handig en onhandig is, vind je in de online oudertraining.

Laatste tip die ik je meegeef: zindelijk worden heeft te maken met je kind zelfstandig maken met vertrouwen en je kind is daarbij afhankelijk van jou als ouder en jouw houding. Net als leren aankleden, lopen, fietsen, zwemmen, etc. Elke keer neemt je kind – met jou als veilige buffer – een stapje verder in de grote mensenwereld. Aan jou als ouder de taak en de verantwoordelijkheid om in liefde, met plezier en beleid, je kind stap voor stap wat los te laten. Geniet samen met je kind van deze stappen!

Start nu met de online oudertraining