//Shit en zo…

Shit en zo…

Op intake gaven ouders mij de indruk dat zij gezamenlijk van alles voor hun zoon Jay van 10 jaar wilden doen. Als zijn poepprobleem maar opgelost zou worden. Jay had een genetische afwijking aangaande zijn groei. En werd dus altijd kleiner en jonger ingeschat dan dat hij daadwerkelijk was. Moeder werkte 4 dagen per week bij de overheid en vader was tijdelijk werkeloos. Beide ouders kwamen wekelijks met Jay en hun jongere dochter van 6 vanuit Emmen voor de therapie.

*Jay was een bijdehand jongetje met een grote mond en leek zijn ‘kleiner’ zijn zo te willen compenseren. Hij wilde graag van zijn poepprobleem, dagelijkse vieze broeken, af en was leergierig. Jay had moeite om bij zijn gevoel te komen en het hierover te hebben. Ook had Jay last van woedeaanvallen. Die (verstopte) emoties leken onderdeel van het ontstaan van ophoudgedrag en obstipatie; de boosdoeners van de vieze broeken. Jay had ook overal een excuus voor om niet naar de wc te hoeven gaan. Er was meer, mijn buikgevoel gaf dat aan, toch kon ik er nog niet de vinger op leggen.

Bij de vijfde sessie duwde moeder mij bij het weggaan een briefje in mijn hand, zonder dat vader dit zag. Er stond: “Bel mij ajb maandag om 9 uur op dit nummer”. Zoals vaker wist ik dat mijn intuïtie en buikgevoel juist waren geweest. Moeder vertelde mij via haar zakelijke telefoon dat er een scheiding op handen was en vroeg mij of dit ook een reden kon zijn van het problematische poepgedrag. Ik beaamde dat dit zeker een reden kon zijn, maar er was meer. Moeder wilde dit niet per telefoon kwijt, dus maakte ik een afspraak met haar tijdens haar werktijd. In principe hanteer ik een volledig transparante houding en communicatie naar beide ouders, mits de veiligheid van het kind en/of van één van de ouders in gedrang komt. Hier leek nu sprake van te zijn, dus vader werd niet op de hoogte gebracht van deze afspraak.

Moeder meldde mij huiselijk geweld, waaronder lichamelijke mishandeling in het verleden en voortdurend verbaal geweld vooral tegenover haar. Moeder haar grenzen waren al lange tijd ernstig overschreden. Ze ging conflicten uit de weg en probeerde haar gedrag én dat van haar kinderen aan te passen aan de ‘buien’ van vader. Vader had problemen met emotieregulatie en was hiervoor inmiddels in therapie. Naar het nu bleek was dit te laat om de relatie te redden. Moeder wilde en kon niet langer bij hem blijven. De beide kinderen waren vaak getuige geweest van flinke scheldpartijen.

Jay zijn ‘shit’ werd mij duidelijk. Het jochie had geleerd – uit loyaliteit en angst – om zijn gevoelens op te potten. Hij was bang en zat thuis in een benarde situatie samen met moeder en zusje. Daarbij kon en durfde zijn moeder geen grenzen aan te geven, niet aan vader, maar ook niet aan haar kinderen. Uit angst voor vervelende of gewelddadige situaties. Het werd tijd dat moeder stappen ging nemen. Samen zochten wij uit welke instanties moeder en kinderen konden begeleiden en hoe vader kon worden geïnformeerd. Al met al was het een wekenlang gedoe, waarin vader ook twee weken van de radar verdween met kinderen en moeder wanhopig was. Vader mocht zijn kinderen een tijdlang niet meer zonder toezicht zien. Moeder die mij ’s avonds laat belde en op straat rende met haar kinderen, bang voor de woede van vader. Uiteindelijk kwam het goed.

Zo goed, dat ook vader weer een leuke vader kon zijn. Zijn grenzeloze gedrag was veranderd. De scheiding werd geregeld met voorop het belang van de kinderen. Het grootste deel van de tijd waren de kinderen bij moeder. Moeder had intussen ook aan zichzelf gewerkt, durfde voor zichzelf op te komen en grenzen te stellen bij haar kinderen. Haar grenzeloze gedrag was veranderd. De rust was wedergekeerd en Jay zijn grote mond met woedeaanvallen, had plaatsgemaakt voor een lachend bekkie en een goed humeur. Geen wonder dat hij – nu de grenzen veilig waren gesteld – de poepproblemen snel de baas kon zijn. En dat bleef zo.

*namen en andere persoonlijke gegevens zijn gefingeerd; situaties zijn zo goed als mogelijk gebaseerd op ware gebeurtenissen; soms aangepast wegens privacybescherming
2019-01-06T20:38:48+00:00