In de herfst van 2008 werd Martijn van 10 jaar aangemeld door een wanhopige moeder en stiefvader. Dagelijkse vieze broeken en wc-weigergedrag sinds dat hij 4 jaar was. Ze kwamen met zijn drieën voor het intakegesprek naar Amsterdam vanuit een klein dorpje net over de grens in België. Ze waren al overal geweest in Nederland en België.

Martijn zat met zijn armen over elkaar met gebogen hoofd aan de ene kant van de bank. Moeder zat aan de andere kant van de bank en stak van wal. Stiefvader zat op een stoel en keek en hoorde het aan. Moeder vertelde wat ze allemaal al had geprobeerd en dat ze het niet meer wist. Ze zei dat ze het vreselijk vond dat Martijn de vieze broeken niets kon schelen. De wanhoop bij moeder en zoon was overduidelijk. In een gesprek met ouder en kind samen speelt loyaliteit een rol. Het is aan de professional om zich zodanig op te stellen, dat zowel ouder als kind vertrouwen hebben in een samenwerking.Daar zat ik dus wetende dat moeder en kind erkenning en begrip nodig hadden.

Ik richtte me tot moeder: “Ik snap dat je bezorgd en wanhopig bent na zo’n tijd, Martijn boft met jou als betrokken moeder”. Hierna richtte ik me tot Martijn: “Wat rot dat jij al zo lang in de shit zit, hoe is dat voor jou Martijn?”. Voor het eerst keek Martijn mij aan: “Dat is shit, mijn moeder zegt dat het mij niets kan schelen, maar dat is niet waar. Ik schaam me, maar ik weet niet hoe ik dit kan oplossen, ik probeer het echt…”. Op dat moment begon moeder te huilen en schoof dichterbij haar zoon en sloeg haar armen om hem heen: “Ik vind het zo erg voor je en wil je zo graag helpen, maar ik weet niet hoe”. Ook Martijn begon te huilen en ik liet hen. Beiden hadden ruimte nodig om hun verdriet te uiten.

Nadat ze rustig waren geworden, ontschuldigde ik Martijn en legde uit dat geen kind met opzet in de shit wilde zitten. Martijn ging rechtop zitten en was vol aandacht. Aan de hand van het toenmalige computerprogramma SuperPoeper (later app SuperPoeper) liet ik zien hoe een poepprobleem kon ontstaan. Hoe je de controle over poepen kon verliezen met alle gevolgen van dien. Ik had nu Martijn zijn volle interesse en hij zei dat hij bij mij in therapie wilde.

Zo kwam het dat moeder en stiefvader met Martijn elke maandag 6 weken lang op en neer reden. Tijdens de sessie met Martijn gingen moeder en stiefvader koffie drinken en ontspannen. Een laxeerplan werd gemaakt, waar moeder eerst fel op tegen was door angst voor de verslavende werking. Na mijn uitleg gingen moeder en zoon hiermee aan de slag. De jarenlange obstipatie – de grote veroorzaker door ophoudgedrag van de vieze broeken – werd verholpen. Martijn moest nog wel de controle terugkrijgen over buik en billen. Dat betekende dagelijks spieroefeningen doen en aandrang weer leren herkennen en direct naar de wc gaan.

In de sessies had Martijn mij laten weten dat hij zijn vader, die in het buitenland woonde na de scheiding van ouders, enorm miste. Hij zag zijn vader – die een nieuw gezin had – hoogstens 1 of 2 keer per jaar. Ouders gingen scheiden toen Martijn 4 jaar was. Tegelijkertijd waren zijn poepproblemen begonnen. Martijn durfde uit loyaliteit naar zijn moeder, het missen van zijn vader niet aan zijn moeder te laten weten. Dit was een groot deel van de onderliggende shit. Met Martijn sprak ik af, dat het belangrijk was om dit met moeder te bespreken. Martijn wilde dit alleen doen in mijn bijzijn en zo gebeurde dit. Moeder begreep Martijn en was vol begrip en zo werd geregeld dat Martijn de komende kerstvakantie zou doorbrengen bij zijn vader.

Net voor de Kerst was Martijn een superpoeper. Hij had geweldig zijn best gedaan, alle verantwoordelijkheid genomen en was zo blij dat hij naar zijn vader kon. Toen wij de therapie feestelijk afsloten met diploma, medaille en taartjes, gaf moeder mij een mand vol cadeaus, waaronder een engel. Ze zei mij in tranen: “Jij bent de engel waarop ik jaren heb gehoopt, die de verlossing van het poepprobleem zou brengen”. Ik heb Martijn nog een jaar gevolgd en contact met moeder gehouden en gelukkig bleef terugval achterwege. De engel heb ik altijd bewaard. Martijn zijn verhaal is één van de vele, die mij hebben geïnspireerd en gemotiveerd om Methode SuperPoeper door te ontwikkelen. Zoals bijvoorbeeld de online oudertraining met het gratis SuperPoeperBoek. Zodat kinderen (en hun ouders) zo snel mogelijk uit de shit geholpen kunnen worden.

Ik wens jullie fijne dagen toe, vol liefde en begrip naar elkaar.