//Juf, meester, ik moet maar…

Juf, meester, ik moet maar…

In de afgelopen tien jaren heb ik talloze malen contact gehad met scholen over hun wc-beleid. Voor kinderen met plas- en/of poepproblemen is school vaak een grote uitdaging, zo niet valkuil of belemmering. Scholen maken hun eigen toiletregels, waarbij de meeste regels de kinderen aanzetten tot ophoudgedrag. Net zo als de ontbrekende hygiëne en privacy op de wc’s op school.

 

Stel dat jouw kind tijdens de uitleg niet naar de wc mag gaan en door medicatie gewoon moet. Wat moet je kind dan? Ophouden? Buikpijn krijgen? Vieze broeken verbergen? Stress en paniek ontstaan zo bij je kind. Dat er regels zijn op school is normaal, want anders wordt het een chaos.

Een paar regels 
– wc-bezoek verboden het eerste halfuur na aanvang van de les en tijdens instructie leerkracht
– (bepaalde hoeveelheid) toiletpapier meenemen vanuit de klas bij wc-bezoek
– per klas maximaal 1 leerling tegelijk naar het toilet
– toestemming vragen door vinger op te steken in de klas, alleen wanneer vragen is toegestaan
– toestemming vragen door 3 vingers op te steken (de letter W)
– tijdens uitleg geen wc-bezoek
– alleen voor schooltijd of tijdens de middagpauze wc-bezoek toegestaan
– gebruik maken van de ‘wc-ketting’ of ‘wc-kaarten’; op is op en bezet is bezet

Behoefte
Begrijpelijk dat scholen wc-regels invoeren, zoals gebruik toiletpapier, hygiëne en privacy. Maar het is te gek voor woorden, dat een biologische noodzaak wordt omgezet door school in een privilege, met mogelijk schadelijke gevolgen. ”Mag ik naar de wc juf/meester?” ”Moet je nu alweer, je verveelt je zeker, nee je blijft in de klas” of ”Je kent de regels, je houdt het maar op totdat het pauze is”.

Er wordt zo een onterechte afhankelijkheid van het kind ten aanzien van leerkrachten en/of regels op school gecreëerd. Terwijl het gaat om een fysieke werking/behoefte van het lichaam. Wc-regels zoals boven genoemd, zorgen er voor dat kinderen geneigd zullen zijn tot ophoudgedrag.

Misbruik?
Natuurlijk moet er een kanttekening worden gemaakt bij kinderen die misbruik maken van de toiletgang. Maar dan is mijn vraag: wat maakt dat die kinderen het toilet interessanter vinden dan de lessen of de leerkracht? Het lijkt mij dat leerkrachten deskundigen zijn en snel genoeg, het kaf van het koren zouden moeten kunnen scheiden. Er zijn echt kinderen die vaak of vaker heel nodig moeten of dat als zodanig voelen. Zij willen of moeten dan snel gaan, om ongelukjes en buikpijn te voorkomen.

Hygiëne en privacy
Een ander groot issue is dat het nogal aan de hygiëne en privacy schort bij veel scholen. Hierdoor gaan kinderen liever niet op school naar de wc en kiezen ze om op te houden. Kinderen moeten kunnen en durven luisteren naar plas- en/of poepaandrang. Bij een jong kind is de blaas nog in ontwikkeling. Door veelvuldig ophoudgedrag van de plas(aandrang) kan de blaas beschadigd raken en de blaaswand verdikken. Daardoor neemt het risico op plasongelukjes, bedplassen en urineweginfecties toe.

Obstipatie
Bij het ontkennen of uitstellen van poepaandrang hoopt de poep zich op, ontstaat obstipatie waardoor het laatste deel van de dikke darm (rectum) uitrekt. Gevolg is buiten vieze broeken door de obstipatie, dat ook de blaas geïrriteerd raakt (veelvuldig plasaandrang) of in de verdrukking raakt (minder goed plasaandrang voelen/herkennen).

Ik pleit er dan ook voor dat scholen gaan nadenken over hoe zij de wc-ruimtes kunnen inrichten. Zodanig, dat er rekening wordt gehouden met de privacy en hygiëne. Daarbij wc-regels maken die ruimte bieden voor plas- en poepaandrang van leerlingen om te kunnen gaan als ze moeten. Voor alle kinderen (en volwassenen) is het beter om tijdig te luisteren naar aandrang. Voor kinderen met bestaande poep/plasproblemen is het noodzaak. Als je moet, dan moet je!

Click here to subscribe

2018-10-29T20:47:41+00:00