//Druk, druk, druk…

Druk, druk, druk…

Ik ontving een mail over de poepproblemen van Keesje van vier jaar. Keesje hield het niet droog overdag en daarbij de hele dag vieze vegen in zijn onderbroek, mama wist niet meer wat te doen. Ik vond het opvallend hoeveel spelfouten er in de mail zaten. Wanneer je vanuit volle emotie, over je toeren, gaat schrijven, kan de aandacht zich volledig verplaatsen naar de inhoud en niet de vorm. Maar het kan ook aan dyslexie liggen…


School
Beide ouders kwamen op gesprek en samen gingen we op zoek naar wat er aan de hand zou kunnen zijn. Moeder zat op haar praatstoel en bleef geen moment stil zitten; vader keek en zweeg. Al snel bleek dat Keesje mogelijk last had van een behoorlijke verstopping. Dat zou de voortdurende plas- en poepongelukjes verklaren. Ouders waren nog niet naar de dokter geweest; ze hadden het idee dat het een fase was die vanzelf weer zou overgaan. Nu waren ze op school geroepen en had de juf gezegd dat Keesje niet meer naar school kon komen, zo lang hij niet zindelijk was.

Laxeren
Eerste stap was de gang naar de huisarts voor onderzoek naar obstipatie en zo nodig behandeling met laxeermiddelen. Ouders begrepen niet hoe het zover had kunnen komen. Ik legde hen de spijsvertering uit en hoe obstipatie kon gebeuren. Dit was ook van belang om aan Keesje uit te leggen; het gemakkelijkst gaat dat met App SuperPoeper of Het SuperPoeperBoek.  Moeder keek mij aan en vroeg: “Kan het zijn dat Keesje het poepprobleem ook van mij heeft? Ik heb namelijk ook last bij poepen, vaak pijn en moeite om de poep eruit te krijgen” . Ik gaf aan dat wel vaker wordt gezien dat als een kind een poepprobleem heeft, ook één van de ouders last hiervan kan hebben en dat dit ook opgelost kan worden. Om meer inzicht in haar poepprobleem te krijgen, raadde ik moeder het digitale Werkboek SuperPoeper Volwassenen aan.

Herkenning
Ik vroeg ouders of zij zich herkenden in Keesje of in zijn gedrag in het algemeen. Moeder vertelde dat Keesje een vrolijk maar druk mannetje was. Dat hij zich niet lang kon focussen (behalve op tv en iPad), moeite had met kiezen, niet wilde opruimen of aankleden, het lastig vond om stil te zitten en niet goed luisterde. Ook school had dit laatste aangegeven als probleem. Nu opende vader voor het eerst zijn mond en zei dat hij in Keesje zijn vrouw zag. ”Ze praat aan één stuk door en van alles beweegt aan haar. Behalve als ze aan het lezen is, dan kan er een ontploffing plaatsvinden, maar zij merkt het niet. En daarbij is het een grote troep in het huis en lijkt het alsof ze het niet ziet”.

Zo moeder zo zoon?
Moeder slikte en had moeite haar tranen binnen te houden. Ze gaf aan dat ze haar hele leven al last had van een druk hoofd en lichaam en daarop altijd afkeuring en afwijzing had gekregen. Organiseren was eigenlijk te moeilijk voor haar, ze raakte gestrest en wist niet waar te beginnen. Keesje leek op moeder te lijken en dit zou ook moeders mail met spelfouten kunnen verklaren. Ik legde ouders uit dat zo’n 60% van de kinderen met poep- en/of plasproblemen behept is met een prikkelgevoeligheid, voor interne en externe prikkels en dat dan vaak één van de ouders dit ook heeft. In de volksmond bekend als informatieverwerkingsproblemen zoals AD(H)D. Informatieproblemen kunnen gepaard gaan met o.a. dyslexie.

Erkenning
We bespraken dat herkenning en erkenning (daar bedoel ik geen diagnose mee) van prikkelgevoeligheid belangrijk is. Als dat niet gebeurt kun je gaan twijfelen aan jezelf en aan je kunnen. Dat was met moeder gebeurd. Moeder liet ook -moedig dat zij dit durfde aan te geven- weten, begrenzen en structureren in de opvoeding moeilijk te vinden; en dat was nu juist wat Keesje nodig had. Zonder grenzen en structuur had Keesje geen houvast en zo was hij vanuit stress onbewust vasthoudgedrag (ophouden poepaandrang) gaan vertonen. Dit in combinatie met snel afgeleid zijn en moeite met zaken afmaken (zoals op tijd helemaal uitplassen), had voor de poep- en plasproblemen gezorgd.

Hulp
Moeder had hulp nodig, dat vond moeder en dat vond vader. Ik verwees moeder, op haar verzoek, door naar een therapeut voor onderzoek en ondersteuning. Ouders kregen een brief mee voor de huisarts voor onderzoek naar obstipatie en een laxeerplan voor Keesje én moeder. Samen met ouders hadden we een gesprek op school; over mogelijke prikkelgevoeligheid en benodigde structuur, grenzen en tijdig rust en ontspanning en over een wc-plan; de medewerking van school was nodig. Met ouders werd een plan gemaakt om Keesje uit te leggen dat hij een druk hoofd had en dat dat best lastig kon zijn. Dat Keesje hier niets aan kon doen en dat papa en mama hem zouden gaan helpen het minder druk te maken. Zo gezegd, zo gedaan….

Moeder en zoon bleken beiden bijna alle signalen van ADHD te hebben en kregen erkenning en begrip van het thuisfront en omgeving dat het niet hun schuld was. Je bent goed zoals je bent. Ze redden het met begrip en ondersteuning zonder medicatie. De poep- en plasproblemen waren verleden tijd voor Keesje, maar ook voor moeder die net als haar zoon ook al jarenlang last had van obstipatie en zich hier niet van bewust was.

Click here to subscribe

2018-10-29T20:53:07+00:00